Cora Carmack by Finding it

Author:Finding it
Format: epub
Published: 2016-03-05T05:00:00+00:00

16

De klim naar het kasteel ging langzaam nu Hunt me droeg, maar ik had er geen bezwaar tegen om een tijdje langer tegen hem aan te liggen. Zijn armen lagen als stalen riemen om me heen, maar zijn adem langs mijn voorhoofd was warm en zacht.

‘Gaat het nog?’ vroeg hij, en ik knikte.

Af en toe kermde ik even, alleen om te genieten van de manier waarop hij me dan nog dichter tegen zich aan drukte. Ik had mijn beide armen om zijn nek geslagen, en heel langzaam liet ik een van mijn handen dwalen. Ik gebruikte mijn nagels om zachtjes langs de zuil van zijn hals te krabben, en moest mijn lachen inhouden toen hij bijna struikelde.

Hij schraapte zijn keel en bleef lopen.

Hij liep, en ik legde zijn reacties vast – hoe zijn ogen zich heel even sloten als mijn vingertoppen het kaakgewricht net onder zijn oren raakten, en hoe zijn adem stokte wanneer ik mijn nagels in zijn schouders groef, na een opvallend ‘pijnlijke’ schok in mijn enkel.

Tegen de tijd dat we bij trede 250 waren, voelde ik dat hij moe werd en besloot mededogen te tonen. Ik hief mijn hoofd en zei: ‘Jackson.’

Ik was er niet op voorbereid dat onze lippen elkaar zo dicht zouden naderen als hij mij zijn gezicht toekeerde. In mijn onderbuik ontstond een strakke knoop van lust en al mijn gedachten vervlogen.

‘Eh… ik…’

Het woord ‘verlangen’ deed geen recht aan de manier waarop ik hunkerde naar een kus.

Hij vertraagde zijn tred en mijn hart sloeg over.

Ik had hem zelf wel willen kussen, ik had mijn mond op de zijne kunnen drukken en hem strak vast kunnen klemmen. Maar ik wilde dat hij naar mij toe kwam. Ik was het zat dat hij steeds zo zorgvuldig afstand hield. En als ik mijn zin kreeg, zou ik hem binnen vijfenhalve dag helemaal ingepakt hebben. Dus sloeg ik mijn ogen naar hem op, genoot van de spanning die ik in zijn blik zag, en oefende geduld. Als ik nu toegaf, zou mijn plan nog sneller in elkaar storten dan Lindsay Lohan na een verblijf in het afkickcentrum.

‘Ik kan wel weer lopen,’ zei ik. En ik voegde eraan toe: ‘Als je me een handje helpt.’

Hij protesteerde niet, waarschijnlijk omdat hij blij was met de afstand die het zou scheppen. Behoedzaam zette hij me op de grond en sloeg een arm om mijn middel. Ik sloeg een arm over zijn schouder, en langzaam klommen we verder de trap op. Ik moest mezelf blijven voorhouden dat ik zogenaamd gewond was, telkens wanneer ik het dreigde te vergeten.

Toen we trede 300 bereikten, waren we nog maar tien of vijftien treden van de top verwijderd. Ik zoog even hoorbaar op mijn tanden en kromp zogenaamd onwillekeurig in elkaar. Hunt stond stil en keerde zich naar me toe. ‘Wat is er? Heb je hem weer verzwikt?’

‘Ik weet het niet. Ik…’ Hij hurkte naast me neer om mijn enkel te bekijken en zodra hij de grond raakte, rende ik als een speer de laatste treden op.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.